خبر لغو امتیاز مجله زنان، ماهنامه ای که درست 16 سال پیش، در بهمن 1370 کار خود را آغاز کرد، اگرچه هنوز رسمی نیست و از قول یک منبع آگاه بدون نام در خبرگزاری فارس منتشر شده، اما معانی تلخی برای همه ما که روزگاری دراز، خوانندگان و گاهی نویسندگان مجله زنان بوده ایم دارد؛ مجله ای که همه فراز و نشیبهای تحولات سیاسی 16 سال اخیر را صبورانه تاب آورده و صدایی ماندگار بوده برای زنان، از هر قشر و طبقه و با هر طرز تفکری که داشته اند؛ به گونه گونی جامعه ایران.

اما خبر "فارس" به ما می گوید حتی این صدا را تحمل نمی توانند کرد در دورانی که برای "زنان" بدتر است ار همه آن 16 سال سخت گذشته. خبر فارس به ما می گوید "زنان" را به استناد مصوبه مصوبه نشست 298 شوراي عالي امنيت ملي به تاريخ 28/8/79 بسته اند اما نه ما، مخاطبان قوانین و مصوبات، و نه حتی شهلا شرکت، مدیر مسئول مجله زنان نمی دانیم و نمی داند این مصوبه درباره چیست و چه می گوید. در یک کلام، "زنان" را به استناد مصوبه ای بسته اند که در روزنامه رسمی منتشر نشده تا شهروندان از آن آگاه باشند و به رعایت آن ملزم. هیچ قانون، مصوبه و بخشنامه ای بدون انتشار در روزنامه رسمی لازم الاجرا نیست زیرا نه تنها هیچ قانونی در هیچ کجای دنیا، که فقه شیعه نیز که حکومت ایران از دل آن برخاسته است، شهروندی را به اتهام عدم رعایت قانون محرمانه مجازات نمی کند؛ آقایان عضو هیات نظارت حتما باید چیزهایی درباره "جهل حکمی" شنیده باشند.

بنابراین، ما شهروندان ناآگاه و نامحرم درباره مصوبات شورای عالی امنیت ملی که البته مقدراتمان را تعیین می کنند، تنها قانون مطبوعات را در دست داریم که براساس آن هیات نظارت بر مطبوعات حق لغو امتیاز هیچ نشریه ای را ندارد و تنها دادگاه مطبوعات با همان عده و عده ای که در قانون اساسی آمده صلاحیت صدور حکم مرگ نشریه ای را دارد که در این وانفسای بی صدایی، تکصدایی بود؛ هرچند آرام و صبور

تعطیلی مجله زنان، گامی دیگر است در راستای حذف زنان و هر آنچه زنانه است از صدا و چهره گرفته تا اندیشه و خیال، از عرصه عمومی. می نشینیم و می بینیم کی، زمان حذف همین نفسی که به لطف خدا می آید و می رود می رسد!